Vorto kun la finaĵo O nomiĝas O-vorto. O-vortoj estas nomoj de aferoj, konkretaĵoj, abstraktaĵoj, homoj, bestoj, fenomenoj, agoj, kvalitoj, specoj, individuoj ktp. tablo = nomo de konkretaĵo hundo = nomo de bestospeco saĝo = nomo de kvalito amo = nomo de sento kuro = nomo de ago Petro = nomo de persono Berlino = nomo de urbo Post O-finaĵo povas sekvi J-finaĵo por multenombro, kaj N-finaĵo por frazrolo. Oni ankaŭ povas meti ambaŭ, sed ĉiam J antaŭ N: tabloj — tablon — tablojn. Oni povas anstataŭigi la finaĵon O per apostrofo ('), sed nur kiam ne sekvas J aŭ N: hund' = hundo, saĝ' = saĝo, Berlin' = Berlino. En Esperanto ne ekzistas gramatika sekso. Sekso estas nur parto de la signifo de iuj O-vortoj. La finaĵo O neniel esprimas sekson. Ekzistas tri signifoklasoj: sekse neŭtraj radikoj (homo, infano, kato, amiko, studento...), virseksaj radikoj (viro, patro, frato, knabo...) kaj inseksaj radikoj (virino, patrino, fratino...). Por ina formo de sekse neŭtra radiko oni uzas la sufikson IN: instruistino, leonino, hundino. La sufikso GE indikas ambaŭsekse: gepatroj = patro kaj patrino kune, gefratoj = frato kaj fratino kune.