Pronomoj estas vortetoj, kiujn oni uzas por paroli pri tute konataj aferoj. En Esperanto ekzistas dek personaj pronomoj: mi = la parolanto ni = la parolanto kaj alia(j) persono(j) vi = la alparolato(j) li = la priparolata vira persono aŭ persono kun nekonata sekso ŝi = la priparolata ina persono ĝi = la priparolata aĵo, besto aŭ infaneto ili = la priparolataj personoj, aĵoj aŭ bestoj oni = neprecizigita(j) persono(j) si = la sama persono kiel la subjekto, se tiu ne estas mi, ni aŭ vi Personaj pronomoj povas ricevi la finaĵon N: Mi amas vin. Ilin konas Karlo. Ĉu vi ĝin vidas? Elizabeto lavas sin en la lago. Se oni aldonas la finaĵon A al personaj pronomoj, oni kreas posedajn pronomojn: mia = (la)... de mi nia = (la)... de ni via = (la)... de vi lia = (la)... de li ŝia = (la)... de ŝi ĝia = (la)... de ĝi ilia = (la)... de ili sia = (la)... de si La pronomo si estas uzata por referi returne al la subjekto de la sama frazo: Petro lavas sin. Li prenis sian ĉapelon. Tio estas alia ol: Petro lavas lin (= iun alian homon).